▶26:14This interface is currently displayed in English. Full translation is in preparation.
Yeni | Sürgün Baharlar HARUN | TOKAK
Hizmetten#hizmetten Kuzeyin bu soğuk ülkesinde sonbahar erken gelir. Daha ekim bitmeden ağaçlar yapraklarını rüzgâra teslim eder; gökyüzü günlerce dağılmayan kurşuni bir örtünün altında sessizce ağlar. Şehrin kenarındaki mülteci kampında, birbirine benzeyen alçak binaların pencerelerinde dünyanın dört bir yanından gelmiş insanların gölgeleri dolaşır. Her pencerenin ardında yarım kalmış bir hayat, her kapının ardında geride bırakılmış bir vatan vardır. Koridorlarda Afrika’nın sıcak şivesi Ukrayna’nın kederli ezgilerine karışır; dar mutfaklardan bambaşka ülkelerin kokuları yükselir. Banu Hanım’la burada,Read moreShow less
#hizmetten
Kuzeyin bu soğuk ülkesinde sonbahar erken gelir. Daha ekim bitmeden ağaçlar yapraklarını rüzgâra teslim eder; gökyüzü günlerce dağılmayan kurşuni bir örtünün altında sessizce ağlar.
Şehrin kenarındaki mülteci kampında, birbirine benzeyen alçak binaların pencerelerinde dünyanın dört bir yanından gelmiş insanların gölgeleri dolaşır. Her pencerenin ardında yarım kalmış bir hayat, her kapının ardında geride bırakılmış bir vatan vardır. Koridorlarda Afrika’nın sıcak şivesi Ukrayna’nın kederli ezgilerine karışır; dar mutfaklardan bambaşka ülkelerin kokuları yükselir.
Banu Hanım’la burada, penceresinin önünde dökülen yaprakları seyrederken konuştuk.
Banu Hanım, “O geceyi hiç unutamıyorum...” derken sesi, rüzgârda savrulan kuru bir yaprak kadar çaresiz ve kırgındı.
Gözlerini uzak bir noktaya sabitleyerek anlatmaya başladı:
Uçsuz bucaksız Ege Denizi’ndeki o korkunç, o gaddar gecede, zifiri karanlıkta, azgın suların ortasında, küçük bir teknenin daracık, izbe bir odasında tek başıma, yapayalnızdım. Teknedeki diğer yolcuların hepsi erkekti ve hiçbirini tanımıyordum. O namahrem gözlerle karşılaşmayı hiç istemiyordum. Gerçi eşim, bana sahip çıkması için teknenin sahibine tekrar tekrar tembih etmişti ama o da tanıdığımız biri değildi. Kendimi güvensizliğin tam ortasında hissediyordum. Neyse ki teknenin sahibi insafa geldi ve bana kendi özel odasını verdi. O daracık yuvada tek başıma kaldığımda, aklıma gelen korkunç ihtimaller yüreğimi bir kor gibi yakıyor, beynime kızgın iğneler gibi batıyordu.
►Ayrıcalıklardan yararlanmak için bu kanala katılın 👉 https://bit.ly/3J8cWkA
►Kanalımıza Abone Olmak İçin 👉 https://bit.ly/3R2e0Zg
►Kanalımıza Destek Olmak İçin Patreon adresimiz 👉 http://bit.ly/3iUVK7F
►Bizimle paylaşmak istediğiniz haberler için e-posta adresimiz 👉
hizmettenegonder@gmail.com
►Mizan Oynatma Listesi İçin 👉 https://bit.ly/3HtEC24
►Mizan Klasik Oynatma Listesi İçin 👉 https://bit.ly/3wvVcrX
Sosyal Medya Adreslerimiz:
►Twitter adresimiz 👉 https://bit.ly/3wn5zOu
►Instagram adresimiz 👉 https://bit.ly/3Xz3awn
►TikTok adresimiz 👉 https://bit.ly/3Opx4j2
►Facebook adresimiz 👉 https://bit.ly/3H0RwmM
►iTunes Postcast adresimiz 👉 http://bit.ly/3HAf1ot
►Google Podcast adresimiz 👉 http://bit.ly/3wpq1i4
►Soundcloud adresimiz 👉 http://bit.ly/3kx2MzL
►Spotify adresimiz 👉 http://bit.ly/3wq8DK0
Kuzeyin bu soğuk ülkesinde sonbahar erken gelir. Daha ekim bitmeden ağaçlar yapraklarını rüzgâra teslim eder; gökyüzü günlerce dağılmayan kurşuni bir örtünün altında sessizce ağlar.
Şehrin kenarındaki mülteci kampında, birbirine benzeyen alçak binaların pencerelerinde dünyanın dört bir yanından gelmiş insanların gölgeleri dolaşır. Her pencerenin ardında yarım kalmış bir hayat, her kapının ardında geride bırakılmış bir vatan vardır. Koridorlarda Afrika’nın sıcak şivesi Ukrayna’nın kederli ezgilerine karışır; dar mutfaklardan bambaşka ülkelerin kokuları yükselir.
Banu Hanım’la burada, penceresinin önünde dökülen yaprakları seyrederken konuştuk.
Banu Hanım, “O geceyi hiç unutamıyorum...” derken sesi, rüzgârda savrulan kuru bir yaprak kadar çaresiz ve kırgındı.
Gözlerini uzak bir noktaya sabitleyerek anlatmaya başladı:
Uçsuz bucaksız Ege Denizi’ndeki o korkunç, o gaddar gecede, zifiri karanlıkta, azgın suların ortasında, küçük bir teknenin daracık, izbe bir odasında tek başıma, yapayalnızdım. Teknedeki diğer yolcuların hepsi erkekti ve hiçbirini tanımıyordum. O namahrem gözlerle karşılaşmayı hiç istemiyordum. Gerçi eşim, bana sahip çıkması için teknenin sahibine tekrar tekrar tembih etmişti ama o da tanıdığımız biri değildi. Kendimi güvensizliğin tam ortasında hissediyordum. Neyse ki teknenin sahibi insafa geldi ve bana kendi özel odasını verdi. O daracık yuvada tek başıma kaldığımda, aklıma gelen korkunç ihtimaller yüreğimi bir kor gibi yakıyor, beynime kızgın iğneler gibi batıyordu.
►Ayrıcalıklardan yararlanmak için bu kanala katılın 👉 https://bit.ly/3J8cWkA
►Kanalımıza Abone Olmak İçin 👉 https://bit.ly/3R2e0Zg
►Kanalımıza Destek Olmak İçin Patreon adresimiz 👉 http://bit.ly/3iUVK7F
►Bizimle paylaşmak istediğiniz haberler için e-posta adresimiz 👉
hizmettenegonder@gmail.com
►Mizan Oynatma Listesi İçin 👉 https://bit.ly/3HtEC24
►Mizan Klasik Oynatma Listesi İçin 👉 https://bit.ly/3wvVcrX
Sosyal Medya Adreslerimiz:
►Twitter adresimiz 👉 https://bit.ly/3wn5zOu
►Instagram adresimiz 👉 https://bit.ly/3Xz3awn
►TikTok adresimiz 👉 https://bit.ly/3Opx4j2
►Facebook adresimiz 👉 https://bit.ly/3H0RwmM
►iTunes Postcast adresimiz 👉 http://bit.ly/3HAf1ot
►Google Podcast adresimiz 👉 http://bit.ly/3wpq1i4
►Soundcloud adresimiz 👉 http://bit.ly/3kx2MzL
►Spotify adresimiz 👉 http://bit.ly/3wq8DK0
